Almagest

Almagest is de Arabische titel van een vertaling van het belangrijkste boek van de astronoom Claudius Ptolemaeus.

De oorspronkelijke titel luidt «Megalé suntaxis tès astronomias» dat «Grote verhandeling over de sterrenkunde» betekent. Ptolemaeus was een Grieks sterrenkundige uit Alexandrië die leefde van 87 - 150 na Christus. Hij dacht dacht de aarde in het middelpunt van het heelal stond. De zon, maan en de planeten zouden om de aarde heen draaien.

Dit wereldbeeld wordt wel het geocentrisch wereldbeeld genoemd. In een heel dik boek zette Ptolemaeus zijn theorie uiteen. Het was voor die tijd een erg ingewikkeld boek.

Sterrenkundigen uit Arabië kregen het boek ook onder ogen.

Ze vonden het zó goed, dat ze het «Almagest» noemden. Dat betekent: de grootste. Dit is zeker ook een hele toepasse lijke naam voor het werk van Ptolemaeus dat in feite uit maar liefst 13 boeken bestond. De eerste twee boeken houden zich bezig met de sferenleer en het derde boek met de theorie van de beweging van de zon. Het vierde boek behandelt alge mene sterrenkunde. Boek vijf beschrijft de bewegingen van de maan terwijl boek zes de maans- en zonsverduisteringen be handelen. De volgende twee delen bevatten de oudste sterren catalogus en de boeken negen tot en met dertien behandelen de bewegingen van de planeten.

Het werk van Claudius Ptolemaeus is vele honderden jaren het belangrijkste sterrenkundige werk geweest. Het duurde tot in de 16e eeuw alvorens het geocentrische wereldbeeld, waarvoor Ptolemaeus pleitte, vervangen werd door het heliocentrische wereldbeeld, het wereldbeeld waarin de zon centraal staat en waarin alle planeten om de zon bewegen.