CCD-camera

Bij een CCD-camera bevindt zich in het brandvlak geen fotografische film. In plaats daarvan zit er een chip.

De CCD (Charge Coupled Device)-chip is een ontwikkeld element uit de micro-electronica. Het bestaat uit enorm veel minuscule beeldelementjes. Elk van deze beeld elementjes legt afzonderlijk de helderheid van het opvallende licht vast. Op één chip van 8,8 bij 6,6 milli meter zitten maar liefst 404 rijen van elk 492 beeld elementjes! Een groot voordeel van CCD-beelden is, dat de informatie digitaal is opgeslagen. Daardoor kun je de beelden direct met een computer bewerken. Een tweede voordeel is dat de chips veel gevoeliger zijn dan de fotografische emulsies.

Met CCD-technieken is het mogelijk om honderd maal zo lichtzwakke objecten vast te leggen.

Omdat de beeldelementjes van een CCD-chip zo netjes op rijen zitten, krijg je, als je het beeld steeds groter uitvergroot, uiteindelijk een blokjespatroon te zien.

Met normale fotografische technieken en grote telescopen kunnen sterren tot magnitude +24 vastgelegd worden. Met de CCD-techniek, waarbij de fotonen tien maal zo effectief worden opgevangen, ligt de grens bij magnitude +27!