Messier-lijst

Charles Messier leefde van 1730 tot 1817. Hij heeft zich vooral toegelegd op het ontdekken van kometen. Het probleem was dat hij regelmatig neveltjes voor een komeet aanzag. In die tijd was er namelijk nog helemaal geen steratlas waarop neveltjes stonden aangegeven. Daarom besloot hij zelf een lijst te maken van dergelijke nevels. Zo had hij een overzicht bij de hand van neveltjes die bij het zoeken naar kometen verwarrend zouden kunnen werken.

Zijn lijst van 103 objecten publiceerde hij in 1794. Het was de eerste nevelkatalogus. Van de 103 objecten die in zijn katalogus voorkomen heeft hij er maar liefst 61 zelf ontdekt.

Later is zijn lijst uitgebreid tot 110 objecten. De laatste zeven nevels zijn ontdekt door Méchain, uitgezonderd M 110.

M 104 werd in 1921 door Camille Flammarion aan de Messier lijst toegevoegd op grond van een met de hand geschreven notitie die Messier in zijn eigen katalogus had opgenomen.

M 105, 106 en 107 werden in 1947 toegevoegd door H.S. Hogg; M 108 en 109 in 1960 door Owen Gingerich. K.G. Jones stelde in 1968 voor om NGC 205 (een van de begeleiders van de Andromedanevel) M 110 te noemen; het object is vrijwel zeker door Messier waargenomen.

De Messier-lijst is lange tijd de enige nevelcatalogus geweest. In 1888 verscheen een veel uitgebreidere catalogus.

Deze catalogus is samengesteld door Johan L.E. Dreyer die leefde van 1852 tot 1926. Zijn katalogus bevat maar liefst 7840 objecten. De naam van deze katalogus is wereldberoemd.

Het is de New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars. Meestal wordt deze naam afgekort tot NGC De katalogus van Dreyer is in 1895 en 1905 nog eens uitgebreid met de Index Catalogue, meestal afgekort tot IC. Samen bevatten deze aanvullingen nog eens vijfduizend objecten.

Hieronder vind je de Messier-lijst. In de eerste kolom staat het Messier-nummer, met daar achter het nummer in de NGC-katalogus. In de derde kolom zie je het sterrenbeeld waarin de nevel staat. Vervolgens het soort object. Hierin staat NR voor supernovarest, BS voor bolvormige sterrenhoop, OS voor open sterrenhoop, GN voor gasnevel, PN voor planetaire nevel, SS voor spiraalstelsel, ES voor elliptisch stelsel, IS voor onregelmatig stelsel en BSS tenslotte voor balk spiraalstelsel. In de vijfde kolom vind je dan de schijn bare magnitude en in de laatste kolom eventuele opmerkingen.