Dwergsterren zijn sterren die erg weinig licht uitstralen. Er zijn twee soorten dwergsterren: hete en koele. De hete noemen we witte dwergen. De koele rode dwergen. Witte dwergen zijn sterren die het eind van hun leven naderen. Ze zijn erg klein. Ongeveer zo groot als de aarde. Maar ze zijn veel zwaarder. Vaak zelfs even zwaar als de zon. Witte dwergen zijn dus erg klein Šn erg zwaar. De dichtheid van zo’n ster is daarom zeer groot.

Eclips is een ander woord voor verduistering. Wanneer de maan precies tussen de zon en de aarde staat, houdt hij het zonlicht tegen. In een bepaald gebied op aarde is dan een zonsverduistering te zien! Zonsverduisteringen kunnen alleen voor komen bij Nieuwe Maan. Want alleen dan kan de maan precies tussen de zon en de aarde staan. Meestal staat de Nieuwe Maan echter wat te hoog of te laag, zodat het zonlicht toch op aarde terecht kan komen.

De aarde draait in één jaar tijd om de zon. Daardoor lijkt de zon in de loop van een jaar een complete rond gang tussen de sterren te maken. Hij reist daarbij door twaalf sterrenbeelden. Dat zijn de sterrenbeelden van de dierenriem. Het zijn Ram, Stier, Tweelingen, Kreeft, Leeuw, Maagd, Weegschaal, Schorpioen, Schutter, Steenbok Waterman en Vissen. De weg die de zon aan de hemel be schrijft is ieder jaar precies hetzelfde.

Hiermee bedoelen we het gebied om de zon, waarbinnen de temperatuur niet te hoog, maar ook niet te laag is voor het bestaan van leven. Natuurlijk hangt het bestaan van leven niet alleen van de ecosfeer af. Ook zijn andere geschikte omstandigheden nodig. Venus ligt bij de binnengrens van de ecosfeer. Mars ligt bij de buitengrens. Niet alleen bij de zon hebben we zo’n ecosfeer. Ook bij alle andere sterren.

Edmund Halley Edmund Halley werd op 8 november 1656 in Londen geboren als zoon van welgestelde ouders. In zijn tijd ontwikkelde de wetenschap zich spectaculair. Bovendien werd de grondslag gelegd voor het moderne denken. In 1673 ging Halley studeren aan het Queen's College in Oxford. Hier kreeg hij veel be langstelling voor sterrenkunde. Tijdens zijn studie kwam hij in contact met John Flamsteed (1646-1720), de eerste directeur van de gloednieuwe sterrenwacht van Greenwich, die in 1675 in gebruik was genomen.

Edwin P. Hubble Edwin P. Hubble (1889-1953) werd geboren op 20 november 1889 in Marshfield in de Amerikaanse staat Missouri. In zijn jeugd was hij een uitstekend bokser. Aan de universiteit van Chicago studeerde hij natuur- en sterrenkunde, terwijl hij in Oxford zijn rechtenstudie afrondde. Hierna besloot hij zich toe te gaan leggen op de sterrenkunde. Van 1914 tot 1917 werkte hij aan de Yerkes-sterrenwacht van de universiteit van Chicago.

Een ijsje van 75, alsublieft, hoor je wel eens iemand zeggen. Niemand kijkt daar vreemd van op. Maar stel je eens voor, dat de ijsman met een ijsje van 75 kilogram aan komt zetten! Je zou toch raar opkijken. Gelukkig weet iedereen wat je bedoelt met een ijsje van 75 . Toch is het eigenlijk fout om het zo te zeggen. Je zou het moeten hebben over een ijsje van 75 cent .

Het sterrenbeeld Eenhoorn is een sterrenbeeld dat in de Oudheid nog niet bekend was. Johannes Hevelius (1611-1687) nam dit sterrenbeeld als eerste op in zijn atlas die in 1690 verscheen. Het sterrenbeeld bevindt zich op de hemelevenaar, links van het sterrenbeeld Orion. Bovendien ligt het sterrenbeeld in de melkweg. Toch bestaat dit sterren beeld slechts uit zwakke sterren. Geen enkele ervan is helderder dan magnitude 4. De Latijnse naam van het sterrenbeeld Eenhoorn is Monoceros.

Tabel, waarin de posities van een hemellichaam voor een aantal toekomstige tijdstippen is gegeven. In de sterrenkunde wil men vaak van te voren weten waar een bepaald hemellichaam op een bepaald tijdstip staat. Bijvoorbeeld bij het waarnemen van zwakke planetoïden en kometen. De banen van die hemellichamen zijn heel nauw keurig bekend. Met computers worden de posities van zon, maan, planeten, enzovoorts nauwkeurig vooruit berekend. In sterrenkundige jaarboeken, zoals de sterrengids, worden ze ieder jaar gepubliceerd.

De verschillende lagen van de zon hebben niet allemaal de zelfde temperatuur. Hoe dieper we in de zon komen, hoe heter het is. In het centrum van de zon bedraagt de temperatuur wel 15 miljoen graden. Het is daarom moeilijk te praten over «de» temperatuur van de zon. Toch is hier iets op gevonden. Stel je eens een grote, gloeiende bol voor. Precies even groot als de zon. Van binnen is hij even heet als aan de buitenkant.