Tussen het sterrenbeeld Voerman en de Poolster bevindt zich een gapende leegte. Slechts weinig sterren zijn in dit gebied zichtbaar. In het jaar 1624 doopte Jakob Bartsch dit gedeelte van de sterrenhemel, waarin geen enkele tekening valt waar te nemen, tot Giraffe. Omdat de sterrenkundigen niet graag eenmaal ingeburgerde namen van sterrenbeelden veranderen, behield dit sterrenbeeld tot op de huidige dag deze naam. Er zijn slechts twee sterren van dit sterrenbeeld met het blote oog goed zicht baar.

Het sterrenbeeld Goudvis is een onbelangrijk sterrenbeeld aan de zuidelijke sterrenhemel. In onze streken komt het nooit boven de horizon. Het sterrenbeeld bevat slechts één ster die helderder is dan magnitude 4. In het sterren beeld Goudvis bevindt zich het grootste deel van de Grote Magellaanse Wolk. Dat is de grootste begeleider van ons eigen Melkwegstelsel. Het andere deel van de Grote Magel laanse Wolk bevindt zich in het aangrenzende sterrenbeeld Tafelberg.

De granulatie op de zon bestaat uit grote gasbellen, die we granulen noemen. Deze gasbellen zijn in voortdurende beroering en hebben een korrelig uiterlijk. De granulen hebben een doorsnede van duizend tot tweeduizend kilo meter en hebben een levensduur van gemiddeld ongeveer vijftien minuten. Er bestaat ook een supergranulatie. Die bestaat uit gasbellen van gemiddeld dertigduizend kilometer doorsnede en ze hebben een levensduur van ongeveer één dag. De granulatie (en ook de supergranulatie) is onderhevig aan een opwaartse stroming die we convectie noemen.

In het midden van de 18de eeuw benoemde de geestelijke en sterrenkundige Nicolas-Louis de la Caille een aantal ster renbeelden aan de zuidelijke sterrenhemel. Eén ervan is het sterrenbeeld Graveerstift. De vier zwakke sterren, die de gehele ruggegraat van dit sterrenbeeld vormen, zouden even goed tot de sterrenbeelden Eridanus of Duif kunnen worden gerekend. Maar dat gebeurde niet en het sterrenbeeld Graveerstift heeft zich tot op heden weten te handhaven.

Het effect van een gravitatielens Het is algemeen bekend dat een massa door de zwaartekracht wordt aangetrokken door een andere massa. De aantrekkingskracht van de aarde zorgt er bijvoorbeeld voor dat als je omhoog springt, je weer op aarde terecht komt. Ook zorgt de zwaartekracht er voor dat de maan om de aarde blijft draaien en de planeten om de zon. Minder bekend is dat massa ook licht aantrekt: als een lichtstraal langs een zwaar object scheert, zal als gevolg van de zwaartekracht de baan van die lichtstraal worden afgebogen.

Het sterrenbeeld Grote Beer is wel het bekendste sterren beeld aan de hemel. Het behoort tot de circompolaire sterrenbeelden. Dat betekent dat het een sterrenbeeld is dat altijd boven de horizon te vinden is. In onze streken komt de Grote Beer nooit op en gaat nooit onder. De zeven helderste sterren van de Grote Beer worden wel de steelpan genoemd. Het sterrenbeeld Grote Beer is veel groter dan alleen de steelpan.

Het sterrenbeeld Grote Hond staat in de winter laag in het zuiden. Het komt jammer genoeg nooit helemaal boven de horizon. Maar het sterrenbeeld valt wel op door de helderste ster die aan de nachtelijke hemel te vinden is: Sirius. Als je de drie «gordelsterren» van het sterrenbeeld Orion naar links verlengt, kom je omgeveer bij Sirius uit. De Grote Hond is, net als de Kleine Hond, de begeleider van de jager Orion.

De Grote Magellaense Wolk (vaak afgekort tot LMC van de Engelse benaming Large Magellanic Cloud) werd voor het eerst beschreven in het jaar 1519 door de Portugese zeevaarder Ferdinand Magellan (1480-1521), ofschoon hij makkelijk met het blote oog zichtbaar is. De LMC bevindt zich grotendeels in het sterrenbeeld Goudvis. De wolk loopt echter in het sterrenbeeld Tafelberg verder door. Het is een onregelmatig sterrenstelsel dat zich dicht bij ons eigen Melkwegstelsel

Een waterstofatoom bestaat normaal uit twee deeltjes. Een proton in de kern en een elektron dat om de kern heen draait. Het proton heeft een positieve elektrische lading terwijl het elektron een even grote negatieve elektrische lading heeft. Beide elektrische ladingen heffen elkaar dus op. Een dergelijk waterstofatoom noemen we neutraal waterstof. Wanneer een waterstofatoom echter sterk verhit wordt, kan het gebeuren dat het elektron ontsnapt. We spreken dan van ionisatie.

Het sterrenbeeld Haas is een van de 48 sterrenbeelden uit de catalogus van Claudius Ptolemaeus, een sterrenkundige die leefde van 87 - 150. Het ligt ten zuiden van de jager Orion en stelt wellicht een van de dieren voor waarop Orion aan het jagen is. De haas was het symbool voor snel heid. Hieronder tref je enkele gegevens aan over de drie helderste sterren van het sterrenbeeld Haas. Achtereenvolgens vind je de Griekse letteraanduiding, de naam, de afstand in lichtjaar, het spectraaltype, de schijnbare magnitude en tenslotte de absolute magnitude.