De planeet Mars Mars is een vrij kleine planeet. Hij heeft een middellijn van 6.794 kilometer. Dat is slechts iets groter dan de helft van de middellijn van de aarde. De zwaartekracht aan het oppervlak van de planeet bedraagt 0,38. Iemand die op aarde 40 kilogram weegt, zou op Mars 0,38 x 40 = ruim 15 kilogram wegen. De planeet Mars heeft altijd erg tot de verbeelding van de mensen gesproken.

Alle sterren die wij aan de hemel kunnen zien, maken deel uit van een groot sterrenstelsel. Omdat wij er zelf midden in zitten, is het erg moeilijk om dat stelsel goed te zien. Het stelsel is een hele grote, platte schijf van sterren. In het midden is de schijf wat dikker dan aan de rand. De zon en de planeten bevinden zich ver van het centrum van het stelsel. Maar wel ongeveer midden in de schijf van sterren.

De planeet Mercurius Mercurius is de planeet die het dichtst bij de zon staat. Omdat de planeet altijd in de buurt van de zon aan de hemel staat, is Mercurius moeilijk te vinden. Je kunt het pro beren kort na zonsondergang wanneer Mercurius avondster is. Of kort voor zonsopkomst wanneer de planeet ochtendster is. Het Amerikaanse ruimtevoertuig Mariner-10 heeft Mercurius uitgebreid onderzocht. Dit ruimtevoertuig is driemaal in de buurt van Mercurius gekomen.

Charles Messier leefde van 1730 tot 1817. Hij heeft zich vooral toegelegd op het ontdekken van kometen. Het probleem was dat hij regelmatig neveltjes voor een komeet aanzag. In die tijd was er namelijk nog helemaal geen steratlas waarop neveltjes stonden aangegeven. Daarom besloot hij zelf een lijst te maken van dergelijke nevels. Zo had hij een overzicht bij de hand van neveltjes die bij het zoeken naar kometen verwarrend zouden kunnen werken.

Misschien heb je wel eens een meteoor gezien. Je ziet dan een lichtflits aan de hemel. Het is net alsof er een ster valt. Daarom worden meteoren wel eens vallende sterren ge noemd. Maar dat is eigenlijk helemaal verkeerd. Een meteoor heeft niets met een ster te maken. De sterren staan zó ver weg, dat we ze nooit kunnen zien bewegen! Wat is nu eigenlijk een meteoor? Vaak hoor je dat het een stukje gruis is, dat de dampkring van de aarde binnendringt.

De Franse sterrenkundige Nicolas-Louis de Lacaille die leefde van 1713 tot 1762 heeft een groot deel van zijn leven op de sterrenwacht in Kaapstad (Zuid-Afrika) door gebracht. Daar tekende hij nauwkeurig de posities op van vele duizenden sterren. Gedurende zijn verblijf op het zuidelijk halfrond heeft hij aan de zuidelijke sterren hemel veel nieuwe sterrenbeelden ingevoerd. Eén ervan is het sterrenbeeld Microscoop. Dit sterrenbeeld bestaat slechts uit enkele zwakke sterren van

De planeet Neptunus Na de ontdekking van Uranus in 1781, werden in de baan van deze planeet onregelmatigheden gevonden. Deze konden worden verklaard door aan te nemen dat er nog een achtste planeet was. Onafhankelijk van elkaar probeerden de wiskundigen Leverrier in Frankrijk en Adams in Engeland de plaats van deze planeet te berekenen. Leverrier was toen nog betrekkelijk onbekend. Hij werkte op de sterrenwacht van Parijs. Adams was student in de wiskunde aan de universiteit van Cambridge.

Meestal wordt dit sterrenbeeld ook aan Nicolas-Louis de Lacaille toegeschreven, maar het was waarschijnlijk daar voor al ingevoerd door de Duitser Habrecht. Een riticulum (het Latijnse woord voor net) was oorspronkelijk een lijnenpatroon in het oculair van een telescoop, dat gebruikt werd om sterposities te meten. Het sterrenbeeld bevat geen heldere sterren en is vanuit ons land nooit te zien. De Latijnse naam van het sterrenbeeld Net is Reticulum. Bij gebruik van de tweede naamval (genitief) wordt dit Reticuli.

Aan de hemel wemelt het van de neveltjes. Veel ervan zijn in de 18de eeuw ontdekt en beschreven door de Engelse sterren kundige William Herschel (1738-1822) en zijn zoon John Herschel (1792-1871). Zij gebruikten hierbij onder meer een telescoop die William Herschel zelf had gebouwd. Deze telescoop had een spiegelmiddellijn van maar liefst 122 cm. Toen deze kijker in 1789 gereed kwam, was het de grootste telescoop ter wereld.

Nicolaus Copernicus Nicolaus Copernicus (eigenlijk Niklas Koppernigk) was een Poolse geleerde en grondlegger van de moderne sterrenkunde. Copernicus werd op 19 februari 1473 in Thorn (Polen) geboren. Hij behoort tot de beroemdste sterrenkundigen die geleefd hebben. Hij studeerde vanaf 1491 wijsbegeerte en geneeskunde aan de universiteit van Krakau. Op 23-jarige leeftijd ging hij naar Italië waar hij aan de universiteit van Bologna astronomie, wiskunde en kerkelijk recht studeerde. Hij is vooral beroemd geworden doordat hij stelde, dat de zon en niet de aarde in het midden van het zonnestelsel staat.